1b

Wraz z przeniesieniem przedstawień jasełkowych poza mury świątyń, pojawił się zwyczaj chodzenia z szopką od domu do domu, nazwany „chodzeniem po kolędzie”. Obyczaj ten w miastach rozwinął się już w XVII wieku, na wsiach w wieku XIX i lokalnie przetrwał do wieku XX. Szopka z Zagórza jest właśnie przykładem odrodzenia się tej tradycji. Pomysł jej prezentacji w Krakowie narodził się w 2011 roku w Wydawnictwie VANDRE. Przeniesienia jasełkowej szopki w formie teatrzyku kukiełkowego podjął się Maciej Rudy, dla którego jest to tradycja rodzinna znana od kilku pokoleń. Do Krakowa przywiózł wszystkie kukiełki, wykonane przez jego dziadka. Tekst szopki pochodzący z okolic Starego Sambora pod Lwowem, z czasów zaborów, przechowywany był w pamięci i przekazywany ustnie z pokolenia na pokolenie. Scenografię w formie murów Jerozolimy stworzył Kazimierz Wiśniak, który namalował również kurtynę. Po pierwszym sezonie wystawienia szopki wydano książeczkę ze spisanym jej tekstem, do której ilustracje kukiełek stworzył Kazimierz Wiśniak. Corocznie artysta projektuje nowe bilety wstępu na Szopkę, a w 2016 roku, aby uczcić piąty jej sezon, przygotował reklamujący ją plakat. W 2017 roku zostały wydane oficjalne znaczki pocztowe, a w czasie spektaklu uruchomiona okolicznościowa świąteczna poczta, z której uczestnicy mogą wysłać pozdrowienia na specjalnej kartce zaopatrzonej stemplem „Szopka z Zagórza”. Szopka wystawiana jest co roku od 6 stycznia do 2 lutego. W ciągu tych 6 lat szopkę oglądało tysiące widzów i ma już wiernych fanów.
Gośćmi specjalnymi były nierzadko wybitne osobistości m.in.: Józef „Żuk” Opalski - krytyk teatru i muzyki, literaturoznawca, reżyser teatralny; a także Elżbieta Bińczycka – teatrolog. Licznie przybywali także artyści kabaretu Piwnica pod Baranami m.in.: Anna Szałapak - artystka, etnograf, znawca szopek krakowskich; Leszek Długosz - aktor, literat, kompozytor, pianista; Ewa Wnuk-Krzyżanowska – artystka sceniczna, Tadeusz Kwinta – aktor.

godz.9:00, 9:45, 10:30, 11:15  ZAPISY
godz.19:00 WSTĘP WOLNY